خشم و ناخرسندی از تشییع و تدفین پیکر شهدای گمنام در دانشگاه به واکنش مشترک «افراطیون نفوذی در تحکیم، اعضای فراری تحکیم که اینک به استخدام صدای آمریکا درآمده اند، و شاخه دانشجویی حزب مشارکت» تبدیل شده است.
طی روزهای اخیر هماهنگ با صدای آمریکا، بی بی سی، رادیو فردا، رادیو زمانه، دویچه وله، روزنت و سایت ها و رسانه های ضدانقلاب مشابه که به تخطئه ترویج فرهنگ ایثار و مقاومت و شهادت در دانشگاه پرداخته اند، خبرنامه امیرکبیر وابسته به افراطیون نفوذی تحکیم هم علیه این اقدام موضع گرفت و همزمان علی افشاری- که زمانی پیاده نظام آشوب های سازماندهی شده از خارج بود و اکنون به پاداش خیانت های خود، به پادویی مستقیم در آمریکا می پردازد- به هتاکی در این زمینه پرداخت اما جالب تر از همه بیانیه شاخه دانشجویی حزب مشارکت بود که طی یک سال گذشته کوشیده از مسئولیت همراهی با افراطیون شانه خالی کند. این شاخه دانشجویی تدفین شهیدان گمنام در دانشگاهها به ویژه دانشگاه امیرکبیر را «یادآور حوادث تلخ»، «به کام اقتدارگرایی» و «برای برهم زدن امنیت سیاسی جامعه» توصیف کرد و نوشت: «شهدا سرمایه های ملی- اسلامی و جزو افتخارات کشور ما می باشند و سزاوار بزرگترین تکریم ها هستند نه سوءاستفاده های سیاسی.»
شاخه دانشجویی مشارکت توضیح نداد که چرا حضور شهدا امنیت سیاسی آنها را به هم می زند و با بودن شهدا چرا جریان های منحرفی از قبیل حزب مشارکت زیر علامت سؤال می روند؟
تظاهر به احترام به شهدا و در عین حال مخالفت از یادآوری شهیدان و راه و رسم مومنانه و جوانمردانه آنها، شیوه منافقانه ای است که حتی عناصر بی دین و ضدانقلاب های نشاندار مقیم خارج نیز به آن تمسک می جویند و معلوم نیست این چه نگاه احترام آمیزی است که در عین حال مصر است شهیدان در افق نگاه ها نباشند.
احزاب و گروه های افراطی طی چند سال اخیر به صراحت تاکید کرده اند که دهن کجی به ارزش ها و مقدسات ملت باعث بدبینی افکار عمومی نسبت به این طیف و انزوا و ورشکستگی شان شد. حزب مشارکت در راستای این تلقی در اقدامی ریاکارانه کوشیده بود وانمود کند با جریان های نشان دار وابسته به بیگانگان مرزبندی دارد!!
طی روزهای اخیر هماهنگ با صدای آمریکا، بی بی سی، رادیو فردا، رادیو زمانه، دویچه وله، روزنت و سایت ها و رسانه های ضدانقلاب مشابه که به تخطئه ترویج فرهنگ ایثار و مقاومت و شهادت در دانشگاه پرداخته اند، خبرنامه امیرکبیر وابسته به افراطیون نفوذی تحکیم هم علیه این اقدام موضع گرفت و همزمان علی افشاری- که زمانی پیاده نظام آشوب های سازماندهی شده از خارج بود و اکنون به پاداش خیانت های خود، به پادویی مستقیم در آمریکا می پردازد- به هتاکی در این زمینه پرداخت اما جالب تر از همه بیانیه شاخه دانشجویی حزب مشارکت بود که طی یک سال گذشته کوشیده از مسئولیت همراهی با افراطیون شانه خالی کند. این شاخه دانشجویی تدفین شهیدان گمنام در دانشگاهها به ویژه دانشگاه امیرکبیر را «یادآور حوادث تلخ»، «به کام اقتدارگرایی» و «برای برهم زدن امنیت سیاسی جامعه» توصیف کرد و نوشت: «شهدا سرمایه های ملی- اسلامی و جزو افتخارات کشور ما می باشند و سزاوار بزرگترین تکریم ها هستند نه سوءاستفاده های سیاسی.»
شاخه دانشجویی مشارکت توضیح نداد که چرا حضور شهدا امنیت سیاسی آنها را به هم می زند و با بودن شهدا چرا جریان های منحرفی از قبیل حزب مشارکت زیر علامت سؤال می روند؟
تظاهر به احترام به شهدا و در عین حال مخالفت از یادآوری شهیدان و راه و رسم مومنانه و جوانمردانه آنها، شیوه منافقانه ای است که حتی عناصر بی دین و ضدانقلاب های نشاندار مقیم خارج نیز به آن تمسک می جویند و معلوم نیست این چه نگاه احترام آمیزی است که در عین حال مصر است شهیدان در افق نگاه ها نباشند.
احزاب و گروه های افراطی طی چند سال اخیر به صراحت تاکید کرده اند که دهن کجی به ارزش ها و مقدسات ملت باعث بدبینی افکار عمومی نسبت به این طیف و انزوا و ورشکستگی شان شد. حزب مشارکت در راستای این تلقی در اقدامی ریاکارانه کوشیده بود وانمود کند با جریان های نشان دار وابسته به بیگانگان مرزبندی دارد!!
روزنامه كيهان > شماره 19312 12/12/87
+
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387;ساعت 1:8;
توسط علی هادیان; |
